|
و عانگاه ک بغض در گلو زانوی خود را بغل میکند..
|
ک طلبکارانه تو چشاتون نگا میکنم
+و میپرسم خوشالین ک دخدر بیس سالتون،
مص هفتادساله ها از زندگی سیره
و ب مرگ فک میکنه ک شاید شاااید اون دنیا حقشو بدن؟
+اصن گیریم ک حقشو بدن
فایدش چیه؟
+مص صگ از درد ب خودمون بپیچیم
و فقد واس دلخوشیمون میگیم تموم میشه؟
+میگم مرگ زرا،این تن بمیره،من بت بگم واس چی نارحدم
خودت خندت نمیگیره؟؟
+کجای دنیا یه دخدر واس یه لحظه ببشدر دووم عاوردن
ب خودش وعده ی موهای فرفری
و دلبری برا خودش تو عاینه رو میده؟
+من ک ساکتم.
+اوف هم نمگم ک مبادا اصب و خر و صگ و هرزه خطابم بدن.
+ولی از قلبی ک ساختی،هیچی نمونده.
+دمتم گرم.